11 Νοε 2012

μικρές σκέψεις...

ΑΓΑΠΗ...ή υπάρχει ή όχι!Δεν μπορείς να αγαπάς κάποιον λίγο ή πολύ.Τον αγαπάς ή δεν τον αγαπάς.Κλείνεις τα μάτια του σώματος και τον βλέπεις με τα μάτια της ψυχής.Ονειρεύεσαι το μέλλον μαζί του.Αν αγαπάς,είναι για πάντα!
Μπορεί κανείς να μισήσει τον άνθρωπο που αγάπησε με όλο του το είναι;Αν ναι,τότε μάλλον δεν ήταν αγάπη αυτό που ενοιωθε,αλλά ένας απλός ενθουσιασμός ή μια συνήθεια που βαρέθηκε πια...
Πολλές φορές,βλέπουμε τον άλλον ν'αλλάζει και συνειδητοποιούμε ότι τελικά δεθήκαμε με κάποια στοιχεία πάνω του και όχι ουσιαστικά...και αυτό μας πληγώνει...και το μυαλό μας αρχίζει να φτιάχνει σενάρια και να παίζει παιχνίδια μαζί μας...
Σκέφτομαι,πώς είναι δυνατόν,δυο άνθρωποι που τους ένωσε η αγάπη,που μοιράστηκαν τα όνειρά τους,τις χαρές και τις λύπες τους,καταλήγουν να γίνουν δύο ξένοι...πού κρύβεται η αγάπη που τόσο έντονα ένοιωσαν;...Δεν μπορώ να δεχτώ πως ο έρωτας τελειώνει. τόσο ξαφνικά όσο άρχισε...
ΟΧΙ!η αγάπη δεν χάνεται!Απλά θέλει προσπάθεια για να κρατηθεί ζωντανή.Κι αυτό θα πρέπει να κάνουμε όλοι.Γιατί αυτή δίνει νόημα στη ζωή μας!Λάθη γίνονται και από τους δύο.Τα λάθη όμως διορθώνονται.Αρκεί να το θέλουν και οι δύο κι αυτό θα πρέπει να σκεφτόμαστε.Αν θέλουμε να διορθωθούν...
         χμμμμ...καιρός για σκέψη...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

θα ήθελα να ακούσω την γνώμη σας!