12 Ιαν 2013

σε ευχαριστώ...

Εχω γράψει αρκετές φορές για την φιλία
Νοιώθω όμως την ανάγκη να ξαναγράψω...
Ισως γιατί εσύ μου δημιουργείς αυτή την ανάγκη...
Ισως γιατί είσαι δίπλα μου,παρά τα μεγάλα λάθη μου...
Λένε πως στα δύσκολα φαίνεται ο άνθρωπος...
Εκεί καταλαβαίνεις ποιος είναι δίπλα σου...
Ποιος σε στηρίζει...
Ποιος σου δίνει κουράγιο να συνεχίσεις...
Ποιος θα είναι μαζί σου,ακόμα κι αν διαφωνεί...
Ποιος θα σε ακούσει κι ας διαφωνεί με όσα λες και με όσα κάνεις...
Ποιος σου δίνει παρηγοριά,λέγοντας σου πάντα την αλήθεια...
Ποιος πραγματικά θέλει να είσαι ευτυχισμένος...
Ποιος θα δακρύσει μαζί σου...
Ποιος θα σκουπίσει το δάκρυ σου,ακόμα κι αν είναι χλμ μακρυά σου...
Είναι πολύ δύσκολο σήμερα να βρεις αληθινούς φίλους...
Κι όταν έχεις την ευλογία να βρεις έναν,τότε κάνεις τα πάντα για να τον κρατήσεις...
Και του δείχνεις πραγματικά αυτό που αισθάνεσαι γι'αυτόν...

              Γι'αυτό λοιπόν κι εγώ...

σε ευχαριστώ που με ανέχεσαι...
για τις φορές που με ακούς αν και γίνομαι κουραστική(και είναι πολλές)...
που είσαι πάντα εδώ κι ας μας χωρίζουν πολλά χλμ...
που όποτε λυγίζω,εσύ βρίσκεις τα σωστά λόγια να με σηκώσεις...
που χαίρεσαι με την χαρά μου...
που μου σκέσεσαι στη λύπη μου...
που είσαι εσύ κι όχι "δήθεν"...

        Σε ευχαριστώ που είσαι φίλη μου...

                       


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

θα ήθελα να ακούσω την γνώμη σας!