22 Ιουν 2014

ένας χρόνος μετά.......

Ένας χρόνος πριν...μια μέρα που έτρεμα να έρθει...μια περιπέτεια που μου δίδαξε πολλά...και κυρίως πως τίποτα δεν είναι πιο σημαντικό από την υγεία....

Μια περιπέτεια που με άλλαξε σαν άνθρωπο...που με έκανε να ζω την στιγμή...όταν την θυμάμαι,μοιάζει τόσο μακρινή...αλλά τα σημάδια από τις τομές είναι εκεί...μου φωνάζουν πως ήμουν τυχερή μέσα στην ατυχία μου...

Ναι,ήμουν όντως τυχερή...αυτές τις μέρες πονάω πολύ...ελπίζω να είναι απλά από τις αλλαγές του καιρού...πάντα όμως θα τρέμω με την ιδέα πως μπορεί να εμφανιστεί πάλι κάτι....κι αυτός είναι ένας φόβος που θα τον κουβαλάω για πάντα....

Πέρασε κι αυτό...κι ελπίζω να μείνει εκεί...στο παρελθόν....

για όσους δεν είχατε διαβάσει την τότε ανάρτησή μου.......




21 Ιουν 2014

Γιατί έφτιαξα αυτό το blog

Έχω μέρες να γράψω...βλέπετε,με τις αλλαγές που έκανα,δεν έβρισκα τον χρόνο για μια ήρεμη ανάρτηση.Σήμερα όμως,μιας και δεν δουλεύω Σάββατα(ακόμα δεν το πιστεύω αυτό)είπα να το κάνω.

Αφορμή,μια συζήτηση που είχα με μια φίλη.Λέγαμε διάφορα και κάποια στιγμή της είπα για το  μπλοκ μου.Της φάνηκε περίεργο και με ρώτησε πώς το αποφάσισα και τι παίρνω από αυτό...οπότε,τι καλύτερο από να της απαντήσω μέσα από εδώ.


Καταρχάς,όπως έχω πει πολλές φορές,η ιδέα της δημιουργίας του μπλοκ μου,δεν ήταν δική μου,αλλά μιας φίλης που είχε ήδη το δικό της.Διάβασε κάποια πράγματα που είχα γράψει και μάλιστα φιλοξένησε κάποιες σκέψεις μου στο δικό της,τις οποίες μπορείτε να διαβάσετε εδώ,αν θέλετε..Μια μαμά θυμάται... και καριέρα ή οικογένεια;

Κάποια στιγμή,έριξε την πρόταση κι εγώ φυσικά την ακολούθησα.Σκέφτηκα πως θα ήταν ωραίο να έγραφα τις σκέψεις μου και στιγμές τις καθημερινότητάς μου και ίσως κάποιος τις διάβαζε και ανταλλάζαμε γνώμες.Κι έτσι,ήρθε το όνομα ¨οι μικρές μου στιγμές".Στιγμές,που για μένα,μόνο μικρές δεν είναι!

Φυσικά και δεν περίμενα πως μέσα από αυτό,θα είχα την χαρά να γνωρίσω τόσες αξιόλογες κοπέλες και πως θα έμπαινα σε έναν μαγικό κόσμο που κάθε μέρα θα είχε να μου προσφέρει και κάτι.Διάβασα κάπου,πως το ανθρώπινο πνεύμα θέλει να είναι ελεύθερο.Ε λοιπόν,έτσι αισθάνομαι μέσα εδώ,ελεύθερη!

Από εδώ μέσα,ελπίζω να με γνωρίσετε λίγο καλύτερα.Να σας γνωρίσω κι εγώ και που ξέρετε,ίσως κάποια στιγμή καταφέρω να πιω και κανέναν καφέ με κάποιες από εσάς.Ο κόσμος είναι μικρός λένε.Ναι,είναι μικρός,αλλά μαζί τον κάνουμε τεράστιο!

Είναι ωραίο να βλέπεις πως δεν είσαι μόνος.Πως υπάρχουν κι άλλα άτομα που μοιράζονται τις σκέψεις σου και τους προβληματισμούς σου.Που σου δίνουν δύναμη όταν την χρειάζεσαι ή απλά σου δίνουν ιδέες για να ακολουθήσεις!

Νομίζω πως το blogging σε κάνει καλύτερο σαν άνθρωπο.Βελτιώνει το γράψιμό σου,σε κάνει να θες να γράφεις και να γράφεις και να γράφεις...

Αυτοί λοιπόν,είναι κάποιοι από τους λόγους που δημιούργησα το μπλοκ μου και ελπίζω στο μέλλον να το κάνω ακόμα καλύτερο!

Σας ευχαριστώ μέσα από το καρδιά μου,που κάνετε τον κόπο και διαβάζετε αυτά που γράφω.Και ακόμα περισσότερο σας ευχαριστώ που μου κρατάτε συντροφιά με τα δικά σας μπλόκς!

Να είσαστε όλες καλά όπου κι αν είσαστε,ό,τι κι αν κάνετε!

Καλή σας μέρα!

Με αυτή την ανάρτηση,συμμετέχω στο Link party της Δέσποινας και του μαμά σε κρίση!