11 Σεπ 2017

Καλή αρχή!

Στέκομαι στην πόρτα του δωματίου σας και σας βλέπω που κοιμάστε….2 άγγελοι…. δυο πλάσματα δικά μου που ακόμα δεν μπορώ να πιστέψω το πόσο γρήγορα μεγάλωσαν…

Μου φαίνεται σαν χτες που σας κράτησα για πρώτη φορά στην αγκαλιά μου και τώρα γίνατε ολόκληρες γυναίκες!

Από την μια εσύ μικρό μου πλασματάκι, η γατούλα μου… αύριο δεν θα είναι η πρώτη μέρα που περνάς την πόρτα του μεγάλου σχολείου ανυπομονώντας να μάθεις γράμματα….

Αύριο θα είναι η τελευταία φορά που ο αγιασμός θα σε βρει στο δημοτικό… από αύριο θα ανήκεις στα μεγάλα παιδιά , εκτάκι πια….

Κι εσύ μεγάλο μου θαύμα…. 

Από αύριο ξεκινάει η πιο δύσκολη χρονιά για εσένα…. 

Ο αγώνας σου της τελευταίας σου χρονιάς στο λύκειο… 

ο αγώνας σου να πετύχεις στις πανελλήνιες και να περάσεις στη σχολή που θες…

 και να ξέρεις πως άσχετα με το τι σου λέω, είναι το τελευταίο πράγμα που με νοιάζει….

 Εγώ θέλω μόνο να είστε γερές κι ευτυχισμένες! 

Αυτό μόνο έχει αξία μικρά μου θαυματάκια! 

Κι εγώ θα σας στηρίζω πάντα, ό,τι κι αν γίνει!

Καλή αρχή μωρά μου…. 
Καλή αρχή σε όλα τα παιδιά, είτε μικρά, είτε μεγάλα… και καλό κουράγιο σε όλες εμάς τις μανούλες…

Σας λατρεύω…..


Καληνύχτα….

2 Ιουλ 2017

17 χρόνια στη ζωή μας!

Πώς μπορεί μια μάνα να περιγράψει το τι αισθάνεται για το παιδί της; Το πιο σημαντικό πρόσωπο στη ζωή της;

Πώς μπορεί να εξηγήσει αυτή την αγάπη που ένοιωσε όταν το κράτησε για πρώτη φορά στα χέρια της και που μεγαλώνει μέρα με την μέρα;

Πώς μπορεί να μην αισθάνεται περήφανη για αυτό το μικρό ανθρωπάκι που μεγάλωσε και έγινε ένας σπουδαίος άνθρωπος;

Πώς μπορεί να μην αισθάνεται ευλογημένη και μόνο που έζησε το θαύμα της γέννησής του;

Πριν από 17 χρόνια η ζωή μου άλλαξε…. όπως λέει και η φίλη μου η Γιάννα από το όταν γεννήθηκα ξανά, την μέρα που ήρθες στη ζωή μας γεννήθηκα ξανά…

Να είσαι πάντα γερή κοριτσάκι μου, να προσέχεις, να αντέχεις, να φυλάγεσαι, με αγάπη την ζωή σου να σκεπάζεις…

Ν’  αγαπάς, να συγχωρείς και να μοιράζεσαι και να ξέρεις πως σου μοιάζω και μου μοιάζεις…

Σε αγαπάμε πολύ!




video

2 Απρ 2017

απόσταση.....μου λείπεις....

Στην ζωή μας γνωρίζουμε πολλούς ανθρώπους. Κάποιοι είναι περαστικοί… κάποιοι θα φύγουν και θα ξαναγυρίσουν… και κάποιοι θα μείνουν για πάντα!
Είναι φυσικό πως δεν ταιριάζουμε με όλους, είναι φυσικό πως θα υπάρχουν διαφωνίες, είναι όμως φυσικό πως όταν η σχέση είναι αληθινή και δυνατή, όλα ξεπερνιούνται!
Στη ζωή μου στάθηκα τυχερή γιατί έκανα μεγάλες και αληθινές φιλίες, Φιλίες που άντεξαν στα δύσκολα, φιλίες που μου στάθηκαν και θέλω να πιστεύω πως τους στάθηκα κι εγώ… είναι όμως φορές που νιώθεις πως η χιλιομετρική απόσταση που σε χωρίζει από κάποιους είναι βουνό… εύχεσαι να μπορούσες να είσαι εκεί έστω για να τους δώσεις μια αγκαλιά όταν την χρειάζονται ή να σου σε πάρουν αγκαλιά όταν την έχεις εσύ ανάγκη….






Δεν έχει σημασία πόσο μακριά είναι ή το πόσο συχνά τους βλέπεις.. έχουν πάντα ένα ξεχωριστό μέρος στην καρδιά σου, εκεί που κρατάς σφιχτά τις δικές σας «μικρές στιγμές» ευτυχίας και γαλήνης… είναι εκεί για να μιλήσεις όταν το χρειάζεσαι… να σε ακούσουν… να σε συμβουλέψουν… να γελάσουν ή να κλάψουν μαζί σου…






Είσαι κι εσύ εδώ, όσο κι αν θα ήθελες να είσαι εκεί…. Πολλές φορές ευχήθηκες να υπήρχε ένα μικρό κουμπί που θα μπορούσες να πατήσεις και να μεταφερθείς κοντά τους…. σκέφτεσαι όμως πως αυτή η απόσταση που υπάρχει, ίσως είναι και αυτή που κάνει αυτή τη φιλία ακόμα πιο δυνατή…
Κι όταν βρίσκεστε είναι σαν να μην χωρίσατε ποτέ… συνεχίζεται από εκεί που μείνατε… ίσως είναι η απόσταση που σε κάνει να θέλεις να προσπαθήσεις να κρατήσει και να αξίζει…
Η αληθινή φιλία δεν είναι απλά να μοιράζεσαι έναν καφέ, μια βόλτα, ένα κουτσομπολιό…. Αληθινή φιλία είναι να μοιράζεσαι πολλά παραπάνω… να μοιράζεσαι τις χαρές σου, τις λύπες σου, τους προβληματισμούς σου… να πιάνεις το χέρι του άλλου και να τον βοηθάς να σηκωθεί όταν αυτός νομίζει πως έπιασε πάτο… είναι να δέχεσαι τον άλλο με τα ελλατώματα του και να μην προσπαθείς να τον αλλάξεις….
Είναι όμως που σου λείπουν τόσο πολύ που μερικές φορές δεν μπορείς να το διαχειριστείς….. έμαθες όμως να κάνεις υπομονή μέχρι την επόμενη φορά που θα τους ξαναδείς….