13 Νοε 2017

40 λοιπόν!

Έφτασε η μέρα που κλείνω τα 40!Και μόνο που βλέπω το νούμερο μου φαίνεται πως απευθύνεται σε άλλο άτομο. 

Μου φαίνεται σαν χτες που τελείωσα το σχολείο…. που γνώρισα τον άντρα μου… που κράτησα στην αγκαλιά μου για πρώτη φορά τις κόρες μου… μπορώ να πω πως δεν έζησα μια ζωή γεμάτη μεγάλες στιγμές, αλλά μια ζωή γεμάτη σπουδαίες στιγμές που με έκαναν αυτή που είμαι σήμερα.

                         
Έμαθα πολλά όλα αυτά τα χρόνια, πήρα μαθήματα που με έκαναν να αλλάξω άποψη για πολλά πράγματα και να δω την ζωή λιγάκι διαφορετικά!

Έμαθα πως αυτό που έχει σημασία, είναι να είσαι εσύ καλά. Αν νοιώθεις καλά, τότε και όλοι γυρώ σου είναι καλά!

Έμαθα πως η αλήθεια σου και ο χαρακτήρας σου, δεν θα κρατήσουν όλους τους «φίλους» σου δίπλα σου, αλλά θα κρατήσουν τους σωστούς!

Έμαθα να αγαπώ τον εαυτό μου και να μη με ενδιαφέρει το πώς με βλέπουν οι άλλοι. Δεν μπορούμε να αρέσουμε σε όλους!

Έμαθα να συγχωρώ τον εαυτό μου!

Έμαθα πως σαν την υγεία δεν έχει! (όχι πως δεν το ήξερα βέβαια…)

Έμαθα πως το μεγαλύτερο ελάττωμα μου, το να δίνω χωρίς να περιμένω κάτι από τους άλλους, ίσως τελικά είναι μια από τις μεγαλύτερες αρετές μου!

Έμαθα πως τελικά όλα γίνονται για κάποιο λόγο..και σε κάποιες περιπτώσεις, ξέρω πια ποιος ακριβώς είναι αυτός ο λόγος!

Άλλαξα… δεν είμαι η ίδια που ήμουν πριν λίγα χρόνια… ίσως δεν είμαι η ίδια που ήμουν χτες…. Αυτό όμως δεν με κάνει λιγότερο αληθινή, λιγότερο ρομαντική και λιγότερο ονειροπόλα!

40 λοιπόν και τα καλύτερα έρχονται!

Κερνάω γλυκάκι!
              




24 Σεπ 2017

6 χρόνια blogging!

164 αναρτήσεις(165 με αυτήν) από την στιγμή που πάτησα για πρώτη φορά το κουμπί «δημοσίευση»…. πέρασαν κιόλας 6 χρόνια κι όμως εγώ νομίζω πως μόλις άρχισα….

Αναρτήσεις με εξομολογήσεις, αναρτήσεις με σκέψεις, αναρτήσεις με χιούμορ. Αναρτήσεις με μικρές στιγμές….

Η αλήθεια είναι ότι ακόμα παλεύω να μάθω τον blogger και τα μυστικά του. Αλλάζω κάθε τόσο templetes, ψάχνω (αλλά μάταια ) το κάτι που θα μου κάνει κλικ και θα πάω «αυτό  Είναι, έτσι το θέλω»

Μακάρι α είχα πιο πολύ ελεύθερο χρόνο για να γράφω, έχω τόσα μέσα στο μυαλό μου, αλλά οι υποχρεώσεις τρέχουν κι εγώ δεν τις προλαβαίνω (και μιας και αυτό το διάστημα είμαι ολίγο κουτσή, με προσπέρασαν για τα καλά).

Το  πιο όμορφο πράγμα που κέρδισα από το blogging είναι όλα αυτά τα υπέροχα άτομα που γνώρισα μέσα από αυτό, άτομα που χωρίς να με ξέρουν και να τους ξέρω, ήρθαμε κοντά και ελπίζω αυτό να κρατήσει.

Η ώρα είναι 12.15 κι εγώ με το ζόρι κρατιέμαι όρθια…. 

Λίγο πριν κλείσω το λαπτοπ θα κάνω μια ευχή, ελπίζω «οι μικρές μου στιγμές» να μεγαλώσουν σε χρόνια κι εγώ να μπορώ να βρίσκω μέσα σε αυτές την χαρά του α μοιράζομαι…

ΥΓ.

Θα ήθελα να ακούσω την γνώμη σας για το πώς μπορώ να τις κάνω πιο φιλικές και όμορφες.

Σας καληνυχτώ!


11 Σεπ 2017

Καλή αρχή!

Στέκομαι στην πόρτα του δωματίου σας και σας βλέπω που κοιμάστε….2 άγγελοι…. δυο πλάσματα δικά μου που ακόμα δεν μπορώ να πιστέψω το πόσο γρήγορα μεγάλωσαν…

Μου φαίνεται σαν χτες που σας κράτησα για πρώτη φορά στην αγκαλιά μου και τώρα γίνατε ολόκληρες γυναίκες!

Από την μια εσύ μικρό μου πλασματάκι, η γατούλα μου… αύριο δεν θα είναι η πρώτη μέρα που περνάς την πόρτα του μεγάλου σχολείου ανυπομονώντας να μάθεις γράμματα….

Αύριο θα είναι η τελευταία φορά που ο αγιασμός θα σε βρει στο δημοτικό… από αύριο θα ανήκεις στα μεγάλα παιδιά , εκτάκι πια….

Κι εσύ μεγάλο μου θαύμα…. 

Από αύριο ξεκινάει η πιο δύσκολη χρονιά για εσένα…. 

Ο αγώνας σου της τελευταίας σου χρονιάς στο λύκειο… 

ο αγώνας σου να πετύχεις στις πανελλήνιες και να περάσεις στη σχολή που θες…

 και να ξέρεις πως άσχετα με το τι σου λέω, είναι το τελευταίο πράγμα που με νοιάζει….

 Εγώ θέλω μόνο να είστε γερές κι ευτυχισμένες! 

Αυτό μόνο έχει αξία μικρά μου θαυματάκια! 

Κι εγώ θα σας στηρίζω πάντα, ό,τι κι αν γίνει!

Καλή αρχή μωρά μου…. 
Καλή αρχή σε όλα τα παιδιά, είτε μικρά, είτε μεγάλα… και καλό κουράγιο σε όλες εμάς τις μανούλες…

Σας λατρεύω…..


Καληνύχτα….