20 Απρ 2012

Για άλλη μια φορά νοιώθω την ανάγκη να μιλήσω για τις φίλες μου.Άτομα που μπήκαν στη ζωή μου ξαφνικά και ελπίζω να μείνουν για πάντα!
Πάντα έκανα εύκολα παρέες,ήμουν ανοιχτή στους ανθρώπους.Δύσκολα όμως κολλούσα με κάποιους και ακόμα πιο δύσκολα ανοιγόμουν σ'αυτούς και έλεγα πράγματα για μένα.ηθελα να τα κρατάω για μένα,ένοιωθα σίγουρη μόνο με τον εαυτό μου και αυτός ήταν και ο καλύτερος φίλος μου.
πριν από λίγους μήνες πέρασα μια δύσκολη περίοδο που με έφτασε στα όρια μου.Ενοιωθα πολύ πιεσμένη ψυχολογικά και ήμουν έτοιμη να κάνω μπαμ...ή μάλλον έκανα αναστατώνοντας τη ζωή μου και τους ανθρώπους που αγαπούσα και μ'αγαπούσαν.Δεν μπορούσα ν'απολαύσω τις μικρές καθημερινές στιγμές ευτυχίας.
Είχα όμως κοντά μου τις φίλες μου,που μου στάθηκαν και με 'ακουγαν.Κοπέλες που δέθηκα μαζί τους καιεξομολογήθηκα πράγματα για μένα που ποτέ δεν πίστευα πως θα έλεγα σε κάποιον.κοπέλες που είναι απλές και αληθινές(ή τουλάχιστον έτσι πιστεύω εγώ).
με κάποιες από αυτές δέθηκα περισσότερο.αλλωστε είναι λογικό κάποια άτομα να ταιριάζουν περισσότερο,λες και βρίσκεις μια αδελφή ψυχή!Ευτυχώς βρισκόμαστε καθημερινά και τα λέμε,γελάμε ή κάποιες φορές κλαίμε...
Εχω όμως και μια πολύ καλή φίλη που δυστυχώς η απόσταση δεν μας επιτρέπει να βρισκόμαστε.Μια φίλη που ποτέ δεν πίστευα πως θα αποκτούσα μέσα από το χώρο εργασίας μου και που νοιώθω πολύ τυχερή που μπήκε στη ζωή μου!
Υπάρχουν τόσσα πολλά που θα μπορούσα να πω για όλες.Η καθεμιά έχει και κάτι ξεχωριστό και η καθεμιά μου δίνει και κάτι ξεχωριστό!Νοιώθω πολύ τυχερή που τις γνώρισα.Και θέλω να ξέρουν πως θα είμαι πάντα εδώ για αυτές όποτε με χρειαστούν.Και μπορεί να μην έχω πάντα μια λύση να τους δώσω,αλλά πάντα θα έχω έναν ώμο να κλάψουν αν θελήσουν και να κλάψω κι εγώ μαζί τους!

        Σας ευχαριστώ όλες που είστε φίλες μου και που μ'ανέχεστε.

                                        Σας αγαπώ πολύ!


                                                Η παντοτινή σας φίλη,Βάσω.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

θα ήθελα να ακούσω την γνώμη σας!