Η ευτυχία είναι μικρές στιγμές!

 Η ευτυχία είναι μικρές στιγμές!Στιγμές που σε κάνουν να ξεχνάς τα προβλήματα και τις ανησυχίες σου.Που σου θυμίζουν όλα εκείνα τα σημαντικά πράγματα στη ζωή σου!

 Η ίδια η ζωή,είναι ένα δώρο ευτυχίας κι εμείς αναλωνόμαστε στο να μιζεριάζουμε,να ασχολούμαστε με όλα εκείνα τα αρνητικά που φαντάζουν τεράστια στα μάτια μας....

 Χτες το βράδυ,εκεί που καθόμουν σκεφτική,ήρθε η Στέλλα και με αγκάλιασε με εκείνα τα μικρά χεράκια που σε ζεσταίνουν όσο τίποτα άλλο!Που σε κάνουν να ξεχνάς,να ονειρεύεσαι...

Με κοίταξε με αυτά τα μεγάλα μάτια της και μου είπε "μαμάκα,σ'αγαπώ τόοοοσο πολύ."

Ναι,μια πρόταση που σε πάει στα ουράνια!που σε κάνει να πιστεύεις πως όντως,κάτι καλό έκανες για να σε ανταμοίψει ο Θεός με αυτά τα παιδιά!Μια πρόταση που μπορεί να μαζέψει τα κομμάτια σου και να τα ενώσει και πάλι από την αρχή!

Υπάρχουν χιλιάδες μικρές στιγμές ευτυχίας σαν κι αυτή μέσα στις 24 ώρες,στιγμές που θα πρέπει να τις ρουφάμε,να τις σφίγγουμε στα χέρια μας,να μην τις χάνουμε...

Να ζείτε την στιγμή!

Να ονειρεύεστε!

Να ελπίζετε!

Να αγαπάτε!

Να αισθάνεστε!

Η ευτυχία είναι δίπλα μας,αρκεί να ανοίξουμε τα μάτια μας,να απλώσουμε το χέρι και να την καλοσωρίσουμε!

Η γιορτή της μητέρας

Αύριο είναι η γιορτή της μητέρας.Μια μέρα αφιερωμένη αποκλειστικά και μόνο σ'αυτήν.Ετσι λοιπόν,τα μικρά μας,μας ετοίμασαν μια μικρή γιορτή στο νηπιαγωγείο.
Αφού είπαν τα ποιήματά τους,μας φώναξαν μία μία και το παιδί κοιτώντας στα μάτια τη μαμά του της έδωσε μια καρδιά και της είπε:
            "Τα χέρια μου θα απλώσω
              και δώρο θα σου δώσω,
              μ'όλη μου την καρδούλα
              γλυκιά μου μητερούλα"
Η συγκίνηση ήταν μεγάλη.Είναι πολύ όμορφο να ακούς από το παιδί σου τόσο όμορφα λόγια.
οταν μάλιστα κάθε παιδί αγκάλιασε την μαμά του και μας είπαν ένα τραγούδι,κοιτούσα συνεχώς τη Στέλλα και ένοιωθα η πιο ευτυχισμένη μαμά στον κόσμο!
Μας είχαν ετοιμάσει γλυκά,χυμούς και πιτάκια για να μας κεράσουν.Και ύστερα μας έδωσαν το δώρο μας.Ενα κρεμαστό για το λαιμό με το αρχικό μας γράμμα.Ενα πανέμορφο δώρο που το φόρεσα αμέσως!
Στο τέλος καθίσαμε όλοι μαζί στην παρεούλα,όπως αποκαλούν το μέρος που κάθονται και συζητάνε,και η δασκάλα ρωτούσε τα απιδιά γιατί αγαπάνε τη μαμά τους.Οταν έφτασε η σειρά της Στέλλας εκείνη απάντησε "γιατί φροντίζει για το καλό μας"!Αχ,το κοριτσάκι μου!!!
Οταν γυρίσαμε στο σπίτι,το μυαλό μου γυρνούσε συνέχεια στη γιορτή τους.Μια όμορφη και ζεστή γιορτούλα αφιερωμένη σε μας τις μητέρες τους.
Αύριο ιορτάζουμε όλες οι μητέρες του κόσμου.Μια γιορτή που χωρίς αυτά δεν θα υπήρχε!Το να είσαι μαμά είναι η πιο μεγάλη χαρά στη ζωή,αλλά και η πιο μεγάλη ευθύνη.Οταν κοιτάζω τα κοριτσάκια μου,δεν μπορώ να πιστέψω πως αυτά τα πλασματάκια είναι δικά μου.Δυο πλασματάκια που δημιουργήθηκαν από πολύ αγάπη.Δυο πλασματάκια που γέμισαν τη ζωή μας και την καρδιά μας!
Προσπαθώ να φωτογραφίσω με το μυαλό μου την κάθε στιγμή που περνάω μαζί τους και να την κρατήσω για πάντα γιατί τα άτιμα μεγαλώνουν πολύ γρήγορα!Κάθομαι και τις κοιτάζω όταν κοιμούνται.Δυο αγγελάκια που ο Θεός με ευλόγησε να αποκτήσω και που δεν θα σταματήσω να τον ευχαριστώ γι'αυτό.Δυο πλασματάκια που όταν μου λένε "σ'αγαπώ μανούλα" νοιώθω να λιώνω!
Προσπαθώ να γίνω όσο καλύτερη μητέρα μπορώ γι'αυτά.Το ξέρω πως δεν μπορώ να γίνω τέλεια,άλλωστε υπάρχει η τέλεια μαμά;
Αύριο είναι η επίσημη γιορτή της μητέρας,αλλά εγώ χάρη στα κοριτσάκια μου γιορτάζω κάθε μέρα!!!

                χρόνια πολλά σε όλες τις μανούμες!

                           χρόνια πολλά στη δική μου μαμά!!!

Πάλι εδώ παρέα με τις σκέψεις μου και παρόλο την κούραση θα σκεφτώ μόνο όμορφα πράγματα!Πράγματα που με ηρεμούν,που με γαληνεύουν!
 Γυρίζω το μυαλό μου αρκετά χρόνια πίσω,τότε που ζούσα ανέμελες στιγμές στο σχολείο.Οι πλάκες που σκαρώναμε,οι κοπάνες που κάναμε όλοι η τρελοπαρέα...νομίζω πως ήμουν η μόνη απουσιολόγος που παραλίγο να μείνει από απουσίες στην Γ΄λυκείου!
Σειρά έχει η εποχή που γνώρισα τον άνθρωπο που μου άλλαξε την ζωή,τον άντρα μου!Βόλτες με την μηχανή στις παραλίες της Χαλκιδικής,ξενύχτια στα λαδάκικα,ποτό σχεδόν σε όλα τα μπαράκια της Θεσσαλονίκης!Ο λόγος μας,ο αρραβώνας μας,η συγκατοίκησή μας και μετά ο γάμος μας.Θυμάμαι σαν χτες την μέρα που τον είδα να με περιμένει στα σκαλιά της εκκλησίας να ενώσουμε τις ζωές μας σε μία!
 Μετά ήρθε η γέννηση της Κωνσταντίνας.26/07/2000,μόλις 23ων χρονών είχα αποκτήσει την δική μου κουκλίτσα!Επαιζα ατελείωτες ώρες μαζί της,κυλιόμουν στο πάτωμα και γινόμουν κι εγώ μαζί της παιδί!Αν και ήταν και εξακολουθεί να είναι ένα πολύ δύσκολο παιδί,με έκανε να νοιώθω πως η ζωή μου είχε αποκτήσει νόημα!
 5 1/2 χρόνια αργότερα απέκτησα το δεύτερο μικρό μου θαύμα,όπως συνηθίζω να αποκαλώ τα παιδιά μου,την Στέλλα.Και η ευτυχία μου ολοκληρώθηκε.Αν με ρωτήσετε πια ήταν η πιο έντονη στιγμή της ζωής μου,θα σας απαντήσω η στιγμή που τις κράτησα για πρώτη φορά στην αγκαλιά μου!Στιγμή χαραγμένη ανεξίτιλα στην καρδιά και στο μυαλό μου!
 Οση κούραση κι αν έχω,όσα νεύρα κι αν αισθάνομαι κοντά τους ξεχνάω τα πάντα!Η αγκαλιά τους έχει γίνει για μένα το καταφύγιο μου.Με μια τους λέξη και μ'ένα τους φιλί πετάω στα ουράνια!με κάνουν να νοιώθω ολοκληρωμένη και κάθε μέρα ευχαριστώ τον Θεό που μ'αξίωσε να ζήσω το θαύμα της μητρότητας!
 Κι όταν τα πράγματα ζορίζουν πολύ,υπάρχει πάντα εκεί ο Δημήτρης να μου κρατάει το χέρι κια να με βοηθάει να βγαίνω πιο δυνατή.Αλλωστε αυτό δεν είναι η αγάπη;Να ξεπερνάς μαζί με τον άνθρωπο σου κάθε εμπόδιο που συναντάς και να βγαίνεις νικητής!
 Ναι,έζησα πολλές όμορφες στιγμές στη ζωή μου και εύχομαι να ζήσω ακόμα περισσότερες!Κι αν η κούραση με κάνει να τις ξεχνώ για λίγο,φτάνει ένα "σ'αγαπώ" από την οικογένεια μου για να μου το θυμίζει!

Σήμερα διάβασα σε έν site για την ευτυχία.Εγραφε πως ακόμα και αν δεν είσαι ευτυχισμένος στη ζωή σου,μπορείς απλά να κάνεις ευτυχισμένη την ψυχή σου κάνοντας όνειρα!Γιατί τα όνειρα έχουν να κάνουν με τον ψυχικό σου κόσμο και εκεί δεν χρειάζονται υλικά αγαθά.Αρκεί μόνο να ξυπνάς με αυτόν ή αυτή που αγαπάς,
 Ολοι μας ψάχνουμε την ευτυχία πολλές φορές σε λάθος πράγματα.Και όταν την βρούμε φοβόμαστε ότι θα μας φύγει...ίσως και γι'αυτό την κρύβουμε...ίσως να νοιώθουμε "ενοχές" όταν βλέπουμε την δυστυχία που υπάρχει γύρω μας...
 Για τον καθένα μας η ευτυχία έχει διαφορετική σημασία.Για κάποιους είναι να έχουν υλικά αγαθά,για κάποιους να έχουν την υγεία τους.Για μένα ευτυχία είναι οι μικρές καθημερινές στιγμές που περνάω με τα παιδιά μου και με τους δικούς μου ανθρώπους.Οι στιγμές που με κάνουν να νοιώθω ηρεμία και γαλήνη.
Στο ίδιο site λοιπόν αναφέρει τα συστατικά που χρειαζόνμαστε για να είμαστε ευτυχισμένοι.Είναι 5 και επειδή συμφωνώ απόλυτα μαζί τους σας τα παραθέτω:
1)Ανακαλύψτε τον καλύτερο εαυτό σας!
2)Σχεδιάστε τη ζωή σας έτσι ώστε να χωράει τη χαρά!
3)Αποφύγετε τα αν(αν είχα καλύτερη δουλειά,αν είχα μεγαλύτερο σπίτι...)!
4)Δώστε προτεραιότητα στους άλλους!
5)Επιτρέψτε στον εαυτό σας να είναι ευτυχισμένος!
 Αν θέλουμε πραγματικά να είμαστε ευτυχισμένοι,θα πρέπει να γεμίσουμε το μυαλό μας με τις όμορφες στιγμές που ζούμε και να τις θυμόμαστε πάντα.Να μην σκεφτόμαστε το "αν" αλλά να ζούμε το τώρα όσο μπορούμε πιο έντονα!
Αν με ρωτήσετε αν είμαι ευτυχισμένη θα σας απαντήσω "ναι,έχω όλα όσα θα ήθελα.Μια ευτυχισμένη οικογένεια,δύο υπέροχα παιδιά και αληθινούς φίλους!και όπως έχω ξαναγράψει :

Οι πιο σημαντικές στάσεις της ζωής μου!

Μόνη στο σπίτι εγώ και οι σκέψεις μου...και είναι τόσες πολλές!ξεφύλλιζα τα άλμπουν με τις φωτογραφίες και σταμάτησα για μερικά λεπτ'α στις πιο όμορφες στιγμές της ζωής μου...
στάση πρώτη,ο γάμος μου...

πριν 13 χρόνια!Μου φαίνεται σαν χτες που ανέβαινα τα σκαλιά της εκκλησίας για να ενώσω την ζωή μου με τον άνθρωπο που στέκεται δίπλα μου όλα αυτά τα χρόνια,στα καλά και στα κακά!Μόλις 21 χρονών και η ζωή μου είχε δείξει τον δρόμο στην ευτυχία!
Στάση δεύτερη

26 Ιουλίου 2000.Η γέννηση της Κωνσταντίνας μου.Το πρώτο μου θαύμα και η αρχή της ζωής!Ακόμα δεν μπορώ να πιστέψω πως αυτή η κοπέλα που βρίσκεται σήμερα σπίτι μου είναι δικό μου δημιούργημα.Το κοριτσάκι μου μεγάλωσε και παρόλο που τα πράγματα έχουν δυσκολέψει πολύ,κάθε μέρα την αγαπάω και πιο πολύ!
Στάση τρίτη...

11 Φεβρουαρίου 2006.Η γέννηση της Στέλλας και η ολοκλήρωση μου σαν άνθρωπος!Η ζωή μου απέκτησε νόημα.να υπάρχω γι'αυτ'ες,να φροντίζω για την ευτυχία τους!Αυτές σίγουρα φροντίζουν για την δική μου απλά με το να υπάρχουν στην ζωή μου!
Ελπίζω και εύχομαι να έχω πολλές στάσεις ακόμα να θυμάμαι όταν γεράσω...